Vullingen

In onze praktijk gebruiken we drie soorten vullingen. Vooral composietvullingen, maar ook glas-ionomeervullingen (als tijdelijke restauratie bij bijvoorbeeld een wortelkanaalbehandeling of bij kiezen van het melkgebit) en heel soms amalgaamrestauraties (zilveren vullingen). Deze laatste worden vooral gebruikt op plaatsen waar het lastiger is om het werkgebied goed droog te krijgen, bijvoorbeeld bij diepe vullingen achter in de mond. Voor een optimale hechting van composietvullingen aan het tandweefsel is een droogliggend werkgebied erg belangrijk.

Goede conditie tandvlees belangrijk

Het is belangrijk dat het tandvlees gezond is, zodat de composietvulling zo droog mogelijk kan worden aangebracht. Bloed en speeksel zorgen voor een minder goede hechting tussen composiet en tand, waardoor de vulling minder lang meegaat.

Hulpmiddelen tijdens het vullen

Een hulpmiddel om (composiet)vullingen zo droog mogelijk aan te brengen is `cofferdam`. Dit is een rubberlapje met daarin een gaatje waar de te vullen kies doorheen steekt. Zo ligt de kies als het ware `buiten de mond`. Speeksel en/of bloed kunnen de hechting van de vulling aan de tand dan niet verstoren.
Andere hulpmiddelen zijn metalen bandjes of schildjes (bij voortanden doorzichtige stripjes) die met behulp van een wig (een soort tandenstoker) stevig tegen de kies worden aangelegd. Zo ontstaat een optimale afsluiting en krijgt de kies zijn oorspronkelijke vorm weer terug. Hierna kan de kies gevuld worden.

Amalgaam

Amalgaam is een verbinding van zilver, kwik en andere metalen en wordt als vulmiddel al lang in de tandheelkunde gebruikt. Het is een sterk en goedkoop materiaal, dat vooral geschikt is voor het maken van grote vullingen. Nadeel is dat er ook gezond weefsel moet worden weggeboord om de amalgaamvulling voldoende houvast te geven in de tand of kies.
Sommige mensen zetten vraagtekens bij het gebruik van amalgaam. Vooral vanwege het aanwezige kwik hierin, waarvan iets kan vrijkomen. Elders op deze site kunt u daar meer over lezen.

Witte vullingen

Witte vullingen zijn al enige jaren in opmars vanwege onder andere de fraaie esthetische eigenschappen. Er bestaan drie verschillende soorten witte vullingen: composiet, glas-ionomeer en compomeer. Composiet is van deze drie de sterkste. Compomeer en glas-ionomeer zijn daarentegen gemakkelijker aan te brengen. Omdat kinderen nog wisselen en vullingen niet jarenlang mee hoeven, worden ze vooral gebruikt voor het kindergebit.

Witte vullingen zijn echter niet altijd mogelijk; dit hangt onder andere af van de plaats waar de vulling moet komen en van de grootte van de vulling.
Witte vullingen worden daarnaast vaak gebruikt voor cosmetische doeleinden, bijvoorbeeld om verkleuringen te verhelpen en spleetjes tussen tanden weg te werken. Behalve de fraaie esthetiek werkt composiet ook versterkend op de tand of kies, omdat het als het ware in de tand geplakt wordt en zodoende voor extra hechting van de vulling zorgt. Witte vullingen zijn iets duurder dan amalgaam.

Restaureren met composiet

Bij restaureren met composiet wordt eerst de kleur van de vulling bepaald. Vrijwel elke tandkleur is mogelijk. Nadat de cariës is verwijderd, wordt de kies of tand zo droog mogelijk gemaakt om een goede hechting te verkrijgen van het composiet aan de tand of kies. Daarna wordt de tand of kies geëtst met een zure stof, om het oppervlak op te ruwen. Soms wordt dan ook nog een hechtlaag aangebracht. Dit hangt af van het soort witte vulling die wordt gebruikt. Vervolgens wordt het composiet in laagjes aangebracht en uitgehard met een blauwe lamp. Sommige glas-ionomeervullingen harden van zichzelf uit. Daarna wordt het oppervlak van de witte vulling gepolijst.

Napijn

Sommige mensen hebben na het vullen met wit vulmateriaal last van napijn, als gevolg van krimpspanning in de kies. Na verloop van tijd verdwijnt deze pijn meestal weer. Blijft de pijn aanhouden, vraag de tandarts dan om advies.